Digitaal jongerenwerk en de digitalisering van de jongerencultuur

Digitaal jongerenwerk en de digitalisering van de jongerencultuur

Vandaag verscheen er een artikel waarin een aantal mensen beweren dat de schoolprestaties van jongeren steeds minder worden. Dit zou verband houden met de toename van het gebruik van social media en de mate waarin dat jongeren afleid. Graag zouden wij deze bewering willen omdraaien. De schoolprestaties van jongeren nemen af, omdat de school te weinig gebruik maakt van social media. In dit artikel willen we deze stelling graag onderbouwen

De digitalisering van de jongerencultuur

De jongerencultuur digitaliseert al geruime tijd. Sinds de millenniumwisseling zijn er al allerlei internet mogelijkheden gekomen voor jongeren om zichzelf digitaal te profileren. In het begin was dit vooral gefocust op “zenden” van informatie. Maar al snel kwamen er nieuwe vormen waarbij jongeren tegelijkertijd contact hadden met elkaar. Sinds de komst van de smartphone vindt dit contact niet alleen maar meer plaats achter de computer, maar gewoon de gehele dag. Hiermee is de digitale realiteit geboren. Internet is letterlijk een domein geworden waarin jongeren leven en interactie hebben.

Een handig hulpmiddel of…..?

Er zijn ontzettend veel mensen die gebruik maken van allerlei vormen van social media. Ook de oudere generaties twitteren, hebben een facebook account en sommigen wagen zich zelfs aan Whatsapp (een vorm van sms/msn op de smartphone). Het grote verschil is dan ook niet het gebruik zelf, maar hoe tegen dit gebruik wordt aangekeken. Veel oudere generaties (en dan heb ik het al over ouder dan 25 jaar) gebruiken social media en mobiel internet als een handig hulpmiddel. Maar als er een onderscheid moet worden gemaakt tussen fysiek contact of digitaal contact, dan heeft het fysieke contact vaak de prioriteit.

Een voorbeeld

Stel u bent in gesprek met een collega in een bepaalde ruimte. De deur gaat open en een derde collega vraagt beleeft of hij heel even mag storen, omdat hij iets dringends moet vragen aan uw gesprekspartner. U geeft te kennen dat dat geen probleem is en na vijf minuten hervat het gesprek zich. Op zich geen raar voorval en er zullen maar weinig mensen moeite hebben met dergelijke zaken. Maar stel nu eens dat u in gesprek bent met dezelfde collega en hij haalt op een gegeven moment zijn mobiele telefoon uit z’n zak. Hij  verontschuldigt zich, maar hij moet even reageren op een tweet, een whatsapp bericht of iets dergelijks. Dit zal de meeste van ons juist wel irriteren, want dat kan hij toch ook straks even doen. Hieruit blijkt maar weer dat wij dus een onderscheid maken tussen digitaal contact en fysiek contact. Het digitale is handig voor er bij, maar heeft geen prioriteit.

De digitale realiteit

Jongeren kijken hier veel anders naar. Voor hun is digitaal contact van dezelfde waarde als fysiek contact. Heeft het dezelfde impact en dezelfde waarde. Het is letterlijk een domein voor hun geworden. Mensen die met jongeren willen werken/omgaan, maar het digitale domein in een bepaalde mate links willen laten liggen, laten dus een heel domein buiten beschouwing wat voor jongeren van cruciaal belang is. Om maar te zwijgen over de invloed die het digitale domein vervolgens weer heeft op het fysieke domein.

Haren

Een goed voorbeeld hiervan zijn de rellen in Haren. Er is een hoop ophef geweest over de rol van social media. Later waren er kranten berichten over het feit dat partijen allerlei twitter berichten van jongeren compleet over het hoofd hadden gezien. We willen niet beweren dat dat er meteen voor gezorgd zou hebben dat de rellen zouden zijn voorkomen. Maar wellicht waren er meer mogelijkheden geweest om invloed uit te oefenen.

Dichter bij de dagelijkse praktijk zien we veel ouders die wel aan hun kinderen vragen hoe het op school is geweest, of hoe het op de sport club was, maar zich niet of nauwelijks bemoeien met wat hun kinderen online mee maken. Laat staan zelf digitaal aanwezig te zijn.

Een ander voorbeeld is de groepsaanpak van jongerenoverlast (de zgn. Beke methodiek). Naar individuele casuïstiek, worden in dergelijke verbanden ook van overlastgevende plaatsen (domeinen) besproken. Terwijl het digitale domein hierbij bijna altijd structureel over het hoofd wordt gezien.

Digitaal jongerenwerk

Willen we zicht hebben op gedrag van jongeren op social media en daar ook invloed uitoefenen, dan kan dat alleen vanuit het digitale domein zelf. We zien sommige partijen daar al goede stappen in maken. Digitaal jongerenwerk is hier een mooi voorbeeld van. We hebben het dan niet over jongerenwerk wat haar activiteiten profileert via social media. We hebben het dan letterlijk over jongerenwerk wat wederkerig digitaal contact heeft met jongeren, op het zelfde moment digitaal aanwezig is en dezelfde pedagogische doelstellingen heeft als in het fysieke  jongerenwerk. Een ander mooi voorbeeld zijn twitterende politie agenten die buurtbewoners niet alleen digitaal informeren over hun activiteiten, maar ook informatie vragen aan buurtbewoners.

De wereld van jongeren digitaliseert. Dat heeft niks te maken met “nieuwerwetse fratsen”, maar met het ontstaan van een nieuwe realiteit. Dat betekent dat een ieder die met hun wilt werken of omgaan deze nieuwe realiteit zal moeten omarmen en daar aanwezig zal moeten zijn.

 

10 Responses to Digitaal jongerenwerk en de digitalisering van de jongerencultuur

  1. 13 jul om 15:14
    J. de Bos

    Ik denk dat het gebruik van social media door docenten, mentoren, jongerenwerk en hulpverleners een meerwaarde is in het contact met jongeren.

    Daarnaast kan het onderwijs gebruik maken van digitale mogelijkheden. Dit gebeurt ook al; docenten geven door het plaatsen van filmpjes op Youtube extra instructies, bieden verdiepende lesstof aan of zorgen voor voorstructurering voor leerlingen die het anders niet kunnen bijhouden in d egroep met een eenmalige uitleg. Dit maakt het mogelijk om leerlingen meer op hun eigen niveau te bedienen en toch ook mee te laten doen in het gezamenlijke programma.
    Daarnaast moet er aandacht zijn voor ‘mediawijsheid’, hoe om te gaan met het verdelen van aandacht, inzicht krijgen in je eigen leerstijl en wat de opbrengst is van gefocust werken.

  2. 03 aug om 19:31
    Ype Akkerman

    Interessante beschouwing stemt tot nadenken.

  3. 22 nov om 18:32
    Marcel Bom

    Ik kan mij totaal niet vinden in je pleidooi voor een verregaande digitalisering binnen het onderwijs. Dat schoolprestaties afnemen door het veelvuldige gebruik van social media – daar kan ik mij iets bij voorstellen. De vraag is echter waarom jongeren zich af laten leiden van het aangeboden onderwijs. Misschien komt dat wel door de kwaliteit van de lesstof en/of door de manier waarop dit gedoceerd wordt, en dat verbetert heus niet door gebruik te maken van nieuwe media: als je ergens troep in stopt, komt er ook troep uit. Jongeren zitten op school om iets te leren, het is de vraag hoe die lesstof wordt aangeboden, en niet via welk medium. Je hebt geen ‘nieuwerwetse fratsen’ nodig om jongeren te boeien, maar een aanstekelijk enthousiasme. Dat enthousiasme hangt (deels) of van het vertrouwen dat je in jongeren hebt. En ja, het enthousiasme van docenten zou best wel eens kunnen slinken als ze bemerken dat jongeren het belangrijker vinden om met social media bezig te zijn. De vraag is, volgens mij, dan ook: hoe kunnen we jongeren binnen het onderwijs verleiden om meer met school bezig te zijn dan met andere bezigheden? Jongeren hebben vrienden, en zij hebben school. Op het moment dat je als school ook vriend wilt worden, zul je heel wat uit de kast moeten halen, zul je flink wat extra’s te bieden moeten hebben. Het gaat er niet om dat wij ‘de nieuwe realiteit omarmen’, en meebewegen met (de media van) jongeren, maar dat jongeren ons omarmen. Toch?

  4. 22 nov om 11:55
    Patsas

    Ik vind dat jullie gelijk hebben, er zou veel meer aan social media kunnen gebeuren op scholen, de jeugd leert daar zelfs veel meer van, dan nu. Tegenwoordig wordt er op middelbare scholen teveel aan de kids zelf overgelaten, er wordt weinig tot niets meer uitgelegd en er wordt teveel gebruikt gemaakt van docenten die de lesstof NIET kunnen overbrengen, niet capabel genoeg zijn om les te geven. De kennis wel bezitten, maar het niet over kunnen brengen op de jeugd. Door social media in te zetten, zal de jeugd veel meer opsteken en er zal veel meer blijven hangen, omdat ze intensiever met de lesstof bezig zullen zijn! Maak gebruik van datgene waar de jeugd goed in is!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.