Jongerenwerk nieuwe stijl dag 5, klaar of …..?

To be continued….

laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, het is niet gelukt om binnen vijf dagen het geheel af te ronden. Ik ben wel een behoorlijk eind opgeschoten, maar nog niet klaar. Daartegenover staat, dat de inhoud wel meer is geworden dan ik ervan gedacht had. Dat klinkt misschien een beetje arrogant, maar dat bedoel ik niet zo. Door de input van buitenaf (jullie dus!) En de verschillende bronnen die ik ben tegengekomen, heeft het verhaal ook voor mezelf nog meer diepgang gekregen dan ik dacht dat het zou hebben. Dat is een prettige manier van schrijven, want dan ben je zelf ook al schrijvende van alles aan het opsteken. Het is me goed bevallen om me als kluizenaar terug te trekken in een klooster en op een paar keer zondigen na, weinig contact met de buitenwereld te hebben.

Groter zootje dan gedacht

Een van mijn conclusies tot nu toe is dat het een groter zootje is dan ik had gedacht. Wie echt de moeite neemt zich te verdiepen in de geschiedenis van het jongerenwerk, maar ook de stand van zaken van vandaag de dag kan bijna niet anders dan in verbazing zijn hoofd schudden. Wat mij bijvoorbeeld echt verbaasde, is dat tussen de 55% en bijna 80% van de jongerenwerkers hbo of hoger is opgeleid. De vraag die dat meteen bij me oproept, is wat doen dan al die managers in de welzijnssector. Het is namelijk mijn overtuiging dat als er hbo geschoolde mensen actief zijn op de werkvloer er eigenlijk geen behoefte of plek is voor managers. Voor mensen die daar meer over willen weten zie ook het boek De laatste manager Uit steeds meer onderzoek blijkt namelijk dat (verkeerd) management ertoe bijdraagt dat volledig capabele en zelfsturende mensen zich gaan gedragen als personen die niks kunnen zonder instructies. Nu is het uiteraard niet de schuld van managers dat het jongerenwerk toe is aan een stevige revisie. Dat heeft met veel meer factoren te maken.

Groter potentieel dan gedacht

De tweede conclusie is dat ik er tot in het puntje van mijn tenen van overtuigd ben dat het jongerenwerk meer potentieel bevat dan dat er nu uitkomt. Een van de meest belangrijke factoren die gaat bepalen of deze potentie zich gaat vertalen naar de praktijk, is denk ik toch het initiatief van de jongerenwerker zelf. Niet dat hij alleen verantwoordelijk is voor het feit dat het er nu niet uitkomt, maar als we de komende vijf jaar ervoor kiezen te wachten tot we een keertje “mogen” dan gaat het waarschijnlijk niet gebeuren. Ik roep hier dus totaal niet op tot een boycot van de werkzaamheden, maar eigenlijk om juist een tandje bij te zetten. Meer doen dan wellicht gevraagd wordt. Pro-actiever te werk gaan.

Een nieuwe methodiek of een nieuwe ….?

Als de hele discussie rondom het nieuwe jongerenwerk gaat uitmonden in alleen maar een nieuw competentie-/beroepsprofiel en wat nieuwe methodieken, dan is het jongerenwerk wat we vandaag de dag met elkaar gaan formuleren over een paar jaar weer oud nieuws. In het laatste hoofdstuk van mijn boek waarin ik mijn pleidooi ga houden over hoe jongerenwerk nieuwe stijl vorm moet krijgen, zal ik uiteraard allerlei praktische handvatten proberen aan te reiken. Maar belangrijker nog is dat er iets van een beroepsideologie komt, maar dan eentje die niet naar geitenwollensokken ruikt. Het mooie is, dat ik in al jullie reacties van de laatste dagen merk, dat de tijd er rijp voor is. Oh jee, dat lijkt wel heel erg op een roep om revolutie ha ha..

Buurtpedagoog of…?

Ik ben op zoek naar een term die een diepere dimensie heeft dan Buurtpedagoog. De opkomst en invloed van straatcultuur op de jongerencultuur vraagt van jongerenwerkers dat hij/zij weer met rechte rug gaat staan. Sommige punten van de straatcultuur bieden juist zo’n perspectief om verder te komen met jongeren dan ooit. Maar daar is wel wat voor nodig. Een soort betrokken vorm van dominantie/leiderschap. Momenteel zit ik aan het woord “Patriarch” te denken. Dat is samengesteld uit twee griekse woorden. Het eerste woord betekent herder of vader en het tweede leider of heerser. Het dekt in die zin perfect de lading, maar ik weet niet helemaal of het woord goed zal vallen. Waar het me om gaat is dat naast een goede opleiding, vakkennis etc, de houding van de jongerenwerker zich gaat kenmerken door het zinnetje “Ik ben ervan!”. Het moeten weer “onze” jongeren worden. Een gedrevenheid die het simpel weg niet accepteerd dat jongeren niet het volledige potentieel wat ze hebben benutten. Ik hoor op traininge regelmatig verhalen dat een jongerenwerker zo’n dramatisch verschil heeft kunnen uitmaken voor iemands leven. Kortom er zit meer in.

En nu?….

Nu gaat deze patriarch eerst eens even z’n eigen gezin weer opzoeken, maar de mensen die mij een beetje kennen weten dat ik van het weekend gewoon door ga.

To be continued…..

9 Responses to Jongerenwerk nieuwe stijl dag 5, klaar of …..?

  1. 17 feb om 11:17
    Charlotte

    Hoi Frank,

    wakker geworden en gezien dat je al de hele week echt in een klooster hebt gezeten voor je nieuwe boek! Alle dagen gelezen en ben wederom onder de indruk. En ja, de beleidsambtenaar heeft een grote rol, en ik vind ook dat het zijn/haar plicht is zelf onderzoek te doen naar wat wel/niet werkt. Rapporten en wijsheden genoeg, er wordt alleen niks mee gedaan. Elke visie ontbreekt. Succes met de afronding en ik wil je boek meteen lezen. Hopelijk worden je inzichten opgepakt door de mensen die de centen verdelen, juist nu in deze tijd van bezuinigingen.
    groetjes, Charlotte

  2. 16 feb om 12:44
    Maarten Buurman

    Hoi Frank,
    Als je toch nog aan het schrijven bent… schrijf dan ook nog even een hoofdstuk voor de beleidsambtenaar van de gemeente. Die zijn mede verantwoordelijk voor de sprijdstand waar we als jongerenwerker in staan. Die abtenaar die graag met de manager afspraken maakt ipv met de meewerkendvoorman/vrouw. Het zijn toch ook vaak die geldschieters waar je aan moet laten zien wat je doet en hoe je het doet, waarmee, wanneer, waarom en daarom…. en na 2 jaar zit er weer een ander, met een nieuwe mening.
    Ze moeten ook eens gaan inzien dat “we” de jongerenwerker zijn, met een opleiding voor ons vak en jaren ervaring, die dus wel weten hoe het zit.(…hoop ik)
    sterkte er mee frank.

  3. 14 feb om 11:15
    Harmen

    hey frank,

    nice om te lezen en foto’s te zien van een ietwat versimpelder versie van het kantoor. Mis daar wel een beetje de opstartende mieren colonie.
    ben zeer benieuwd naar je gedachten op papier.

    check je

    ben je op kantoor now a days of ge je terug tot je het af hebt?

  4. 13 feb om 13:37
    Henk Geelen

    Frank: en bij het afmaken van je boek nu maar hopen dat je concrete perspectieven voor het versterken van de beroepsidentiteit van jongerenwerkers geeft, dat je al die voorbeelden van sterk jongerenwerk, van JNS avant la lettre, van successen van bevlogen professionals, van innovatie, van het binnenhalen van duurzame derde geldstromen ook weet te verwerken. De BVjong zet in op eigen kracht van jongerenwerkers, op een eensgezinde beroepsgroep in vereniging, vaak tegen de stroom in. De vierkante wielen van de kar moeten afslijten, moeten sopel gaan rondraaien: dat alleen maar door allemaal hard te trekken en duwen, de neuzen dezelfde kant op. Niet lullen maar poetsen, en flink hard! Ben benieuwd ….. Wordt je sympathiserend lid? de 101-ste ….? Groet, henk

  5. 11 feb om 19:44
    willeke van der zand

    Hallo Frank,
    Mooi dat je zo opgeschoten bent, niet helemaal af maar tevreden zoals ik het lees.
    je bevindingen over de quotum HBO-ers en de vele stuurlui die daar aangekoppeld zijn is een fenomeen wat welzijnsbreed is. In ieder geval binnen de jeugdzorg is dit het geval. Waarbij inderdaad het effect van “oversturing” zichtbaar wordt doordat de werker geen beslissing meer durft of wil nemen. controle op controle waardoor er een enorme stroperigheid is ontstaan. De kleinste stap wordt beoordeelt door een diversteam aan mensen. Ik een discussie hierover heb ik weleens aangegeven dat er twee keuzes zijn. De hele managementlaag in stand houden en dan de functie allemaal MBO maken, dan kom je uit met je geld, of HBO functie behouden en 50% van de managers in een reïntergratietraject aan een andere baan helpen.
    Dat standpunt is de afgelopen tijd niet gewijzigd 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.